شرب خمر از اصطلاحات به کار رفته در فقه و حقوق جزا می باشد که به معنی مصرف مشروبات الکلی یا به طور عامیانه شراب خواری می باشد . اگر بخواهیم از نظر لغوی کلمه شرب خمر را بررسی کنیم شرب به معنی نوشیدن و خمر به معنی هر نوع مایعی است که سکر آور یا مستی آور باشد و به نوعی فرد با مصرف آن قوه عقلانی خود را از دست داده و باعث اختلال در کنترل رفتاری و تصمیم گیری او شود.شرب خمر در قوانین جزایی ایران عبارت است از: خوردن مسکر یا همان مایع مست کننده که موجب حد بوده اعم از آنکه کم باشد یا زیاد، مست کند یا نکند و خالص یا نا خالص باشد.با توجه به اینکه در قانون مجازات اسلامی هر نوع مایعی که مست کننده باشد را خمر تلقی کرده و برای آن مجازات حد را تعیین کرده است ، به آن معنا است که تفاوتی بین شراب انگور، خرما، کشمش، جو، گندم، ارزن و….. وجود ندارد و به موجب قانون، مجازات آن ۸۰ ضربه شلاق است که در ادامه راه های اثبات آن را شرح می دهیم.نکته مهمی که باید در مورد شرب خمر در نظر داشت، شرب و نوشیدن همواره مورد تایید قانونگذار است ولی تزریق و تدخین مشروبات الکلی نیز موجب مجازات می باشد، بنابراین صرفاً نوشیدن و خوردن مسکرات، شرب خمر محسوب نمی شود.
برچسب:
نویسنده: هلیا صمیمی
تاريخ: شنبه
10 دی
1401 ساعت: 14:04